Het werk van Ian Stevenson

Reïncarnatie

en Leven Na De Dood

Hoofdpagina I Reïncarnatie in de wereldgeschiedenis I Het Astraal Lichaam I Uittredingen I Bijna Dood Ervaringen I Sterfbedvisioenen I Het overlijden en de overgang I Het waarnemen van overleden personen I Mediums I Het Spiritisme I Communicatie met overgegane mensen I Het leven tussen twee levens I Aanwijzingen en bewijzen I Wetenschappelijk onderzoek I Quantumfysica en leven na de dood I Wetenschappers en onderzoekers met een interessante kijk op wetenschap en spiritualiteit I Het werk van professor Ian Stevenson I Woordenlijst I Waar is dit nu allemaal goed voor? I Links I Boeken I Oproep I Uw reacties en ervaringen I Cursussen I Foto’s en video’s I Nieuws I

Het werk van professor Ian Stevenson.

Ian Stevenson (geboren op 31 Oktober 1918 te Montréal, Canada) is één van de belangrijkste, zoniet de belangrijkste, onderzoekers ivm reïncarnatie in de hedendaagse tijd.

Zijn vader was correspondent van de Times of London in Ottawa. Hijzelf koos voor een medische opleiding. Hij werd psychiater en was verbonden aan de universiteit van Virginia (Medical School), USA.

In 1960 startte hij zijn onderzoek naar reïncarnatie. Gedurende 40 jaar heeft hij zo’n 2500 gevallen van vermoedelijke reïncarnatie onderzocht en een hele reeks boeken en publicaties

Geschreven over dat onderzoek.

Zijn ‘gevallen’ waren vrijwel allemaal jonge kinderen die zich een (het) vorige leven herinnerden.

Zijn onderzoek bestond erin de gegevens die de kinderen verstrekten over hun vorige leven te vergelijken met getuigenissen van familie, kennissen, buren enz, maar ook met gemeente-archieven, geboorteregisters, politieverslagen, medische rapporten uit ziekenhuizen,enz.

Deze vergelijkende studie is zeer indrukwekkend en geeft overvloedige en overtuigende bewijzen voor het bestaan van reïncarnatie.

Stevenson deed tevens specifiek onderzoek naar o.m. xenoglossy (niet aangeleerde kennis van vreemde talen) en naar lidtekens en moedervlekken die verband houden met verwondingen in een vorig leven.

Een paar jaar geleden is Stevenson met rust gegaan. Zijn opvolgers aande universiteit van Virginia, USA blijven echter reïncarnatie en andere verwante fenomenen onderzoeken.

De onderzoeker onderzocht.

In het boek ‘Old Souls’ beschrijft schrijver en journalist Tom Shroder hoe hij in 1997 gedurende een periode het onderzoek van Stevenson van nabij volgt. Als scepticus gelooft Shroder absoluut niet in het bestaan van reïncarnatie en hij hoopt dan ook door met Stevenson mee te reizen het hele ‘gedoe’ te ontmaskeren als flauwe kul of bedrog. Het loopt echter anders (zoals bij elk kritisch maar oprecht onderzoeker): naarmate hij meer aanwijzingen, informatie en bewijzen te zien krijgt raakt de schrijver ook overtuigd van het bestaan van reïncarnatie. Hij bevestigt bovendien de eerlijkheid en degelijkheid van de persoon en het onderzoek van Stevenson.

Een geval van Reïncarnatie dat door Stevenson werd onderzocht.

Juggi Lal Agarwal werd geboren op 13 augustus 1955 in de plaats Sirsaganj in de provincie U.P., Noord Indië.Zijn vader, Bihari Lal, was graanhandelaar.

Toen hij oud genoeg was om zich voldoende uit te drukken begon Juggi over een leven te vertellen dat zich had afgespeeld in Bhongaon, een dorp op 65 km van Sirsaganj.

Hij vertelde dat hij Puttu Lal geheten had en vrouw en kinderen had gehad. Hij was boer geweest en had zijn graanoogst verkocht aan Juggi Lal’s vader, die hem steeds een goede prijs had betaald. Dit in tegenstelling tot vele andere graanhandelaren.Om die reden had hij Juggi Lal’s vader steeds gewaardeerd.

Dit reïncarnatieverhaal deed al vlug de ronde tot in de omliggende dorpen. Ook de vader van de (overleden) Puttu Lal hoorde ervan. Hij vroeg aan de familie van Juggi Lal om het kind te mogen zien die daarmee instemde.

Toen hij het kind zag zocht hij onmiddellijk op diens hoofd naar een geboorteplek boven het rechter oor. Er was inderdaad een geboortevlek.

Deze geboortevlek bevond zich op de plaats waar Puttu Lal dodelijk werd verwond tijdens een conflict over een stuk land met een andere boer. Deze had hem daar met een knuppel verwond en Puttu Lal was later aan deze verwonding overleden. Hij had wel nog medische verzorging gekregen in een hospitaal maar dit had niet geholpen.

Stevenson en zijn medewerkers vonden inderdaad bevestiging van dit verhaal in het betreffende ziekenhuis.

Juggi Lal kon bovendien nog een aantal details vertellen over Puttu Lal aan diens familie die hen er van overtuigde dat Juggi Lal inderdaad hun gereïncarneerde zoon en broer Puttu was.

Even opletten bij dit verhaal: De twee families Lal waren geen familie van elkaar. De achternaam Lal is in die streek van Noord Indië een naam die zeer veel voorkomt bij de kaste van boeren en (graan)handelaars.

Reïncarnatie in Indië.

Zoals overal in de wereld komen een belangrijk deel van de reïncarnatievehalen in Indië van jonge kinderen die zich het voorafgaande leven vaak nog gedetailleerd kunnen beschrijven.

Aangezien het begrip reïncarnatie een belangrijk onderdeel is van het hindoeïsme, de religie van bijna 90 procent van de Indiërs, zou men verwachten dat vorig levensverhalen van kinderen daar met enthousiasme worden onthaald. Dit is lang niet altijd zo. Verre van zelfs.

Het ingewikkelde kastensysteem ( en ook andere elementen) is hier een belangrijke in-de-weg.

Een kind, geboren in een lage kaste, dat beweert een vorig leven te hebben gehad in een hogere kaste wordt lang niet altijd zomaar geaccepteerd door de nog levende (vorig leven) familieleden van die hogere kaste. Het kastensysteem is uitermate strikt en onderling contact tussen de verschillende kasten is zeer moeilijk, zoniet onmogelijk. Personen uit een hogere kaste vermijden (vrijwel alle) contact met personen uit de lagere kasten.

Omgekeerd : een kind uit een hogere kaste met een vorig levensverhaal waarin het leefde in een lage kaste dat contact wil met de nog levende familie uit dat vorig leven wordt vaak hevig tegengewerkt.

Hetzelfde probleem geldt voor kinderen uit een arm gezin die zich en vorig leven herinneren in een rijk gezin en contact willen met de nog levende familie uit dat rijke verleden. Ook worden niet zomaar met open armen ontvangen. De nog levende rijke familie ziet het vaak als een poging van de arme familie om aanspraak te maken op hun rijkdom .

Een kind uit een huidig rijk gezin heeft dezelfde problemen om dezelfde redenen als het contact wil met nog levende arme familieleden uit een vorig leven.

Noot voor Nederlandse bezoekers. Met Indië verwijzen we op deze website altijd naar het land van de Ganges (het voormalige Brits Indië). Indonesië (het voormalige Nederlands Indië) is in het Vlaams altijd gewoon Indonesië.

Terug naar boven